Strandpret


Veronique lag topless naast mij. Verder had ze haar rode bikinibroekje aan. Het was niet de eerste keer dat ze topless ging, maar toch een van de eerste keren. Voor haar was het nog steeds een opwindend gebeuren en het was waarschijnlijk daardoor dat het haar opgeilde en dat ze die middag veel verder ging dan ik ooit had durven dromen.

We waren 24, nauwelijks een jaartje getrouwd en we genoten van een heerlijke vakantie aan de Costa Brava. Het zandstrand was een beetje afgelegen en veel volk viel er nooit te bespeuren. Ik denk dat er ongeveer vijftig mensen en een paar vissers op een kilometer strand aanwezig waren. Een vijftal meter achter ons was er een klein zandheuveltje met wat helmgras begroeid. Dit zandstrand was onze favoriete bestemming. We waren er al enkele dagen na elkaar naartoe gekomen. Waarschijnlijk door het afgelegen karakter van het strand en het feit dat er geen toezicht bestond golden er weinig regels. Iedereen gedroeg zich zoals hij of zij het wilde en men stoorde zich niet aan elkaar of probeerde ook de anderen niet te verstoren. Het was zeker geen naaktstrand, hoewel we de vorige dagen toch wel enkele naturisten hadden gezien.

Twee dames, ik schat rond de dertig, lagen gisteren volledig naakt, maar toch enigszins discreet te zonnen achter het helmgras op het heuveltje. Een van beide stond regelmatig eens op om naar de horizon te staren alsof ze elk moment een invasie van Mars verwachtte. Ik dacht dat ze het erom deed. Een mooi figuur had ze in ieder geval wel. Dat vond ook Veronique, die mij plagend verweet meer oog te hebben voor die vrouw, dan voor haar. De dag daarvoor was zij echter een en al oog geweest voor een naakte man, die niet naast zijn vriendin, of vrouw bleef liggen maar die constant heen en weer liep te vliegeren. Ongegeneerd, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Vandaag was geen van beiden aanwezig, en we konden ook niet echt een of andere naturist ontwaren op het strand. Omdat de zon hevig brandde en omdat Veronique maar zelden haar bovenstukje uit laat moest ze zich wel regelmatig insmeren. Uiteraard hield ik mij graag aanbevolen. Zo nam ik na een halfuurtje opnieuw de crème en begon haar nog eens grondig in te smeren. Natuurlijk ging de meeste aandacht naar haar volle borstjes en haar stijve tepeltjes. Mijn smeren werd al gauw een masseren van die hemelse tieten en het moet haar ook behoorlijk hebben opgewonden want ze vroeg me plots om toch vooral ook de randjes van haar broekje niet te vergeten. Daar verbrand je namelijk het snelst. Ik begreep de hint.

Ze lag nog steeds op haar rug. Ik deed opnieuw een beetje zonnecrème op mijn hand en begon haar onder de navel in te smeren, tegen de rand van het broekje aan. Natuurlijk ging ik altijd ook even in haar broekje en ik werd daar met de seconde vrijpostiger in. Ik deed nog eens extra crème in mijn hand en schoot diep in haar broekje, over haar blote venusheuvel tot aan haar klitje en haar spleetje. “Vind je dit lekker,” vroeg ik. Ze bracht een zacht knorrend en instemmend geluidje voort wat zoveel wilde zeggen als ga maar door. Ik bleef met mijn vingers in haar broekje haar kutlippen en haar klitje beroeren.

“Vind je dit geil?” Fluisterde ik in haar oor. Ze bleef instemmend kreunen. Ik keek naar de visser die met zijn rug naar ons toe gekeerd was. “Het wind je extra op, om hier gevingerd te worden terwijl die visser zich elk moment kan omkeren nietwaar?” Ik ga het nog even spannender maken voor jou” zei ik.

“Hoezo?” Hijgde ze. “Zo dadelijk ga ik je broekje afstropen waardoor je hier helemaal in je blote spleet komt te liggen.” De taal alleen al wond haar enorm op.

“Zou je dat doen Arnulf,” vroeg ze me. “Wat zullen de andere mensen wel niet denken?” Ik bleef ondertussen haar kut beroeren. “Vele mensen zullen dat maar sletterig vinden.”

“Maar ja, niemand die ons hier kent. De mensen zullen van jou hetzelfde denken als wat wij gisteren van die twee vrouwen en eergisteren van die man dachten.” Ze zweeg en genoot verder van mijn vingers aan haar spleet. Ik ondernam verder niets. Ik wist dat de gedachte alleen al haar enorm opgeilde. Ze bleef zwaar ademhalen, maar ik hoedde mij ervoor haar tot een orgasme te brengen. Niet nu, dat was nog te vroeg. Haar bekken begon al wel mee te bewegen.

“Oké, waar wacht je nog op?” Vroeg ze eindelijk. Nu was het mijn beurt. Tot haar verbazing, en ongeduld, ging ik niet onmiddellijk tot de actie over. Ik bleef zachtjes met haar schaamlippen spelen en rond haar kut-gaatje bewegen.

“Doe maar hoor,” hijgde ze.

“Je bent er wel voor te vinden hé, het idee alleen al maakt je kletsnat.”

“Ga je m’n slipje nog uittrekken of moet ik het zelf doen” hijgde ze.

“Je mag het alleen doen als je de hele verdere namiddag zonder slip blijft,” zei ik. Ze was te erg opgegeild om die consequenties echt in te schatten. Ze richtte haar kontje van de grond en stroopte haar broekje naar beneden. Waarop ze zich terug op haar rug liet vallen en haar benen nog iets verder opende om mijn vingers hun werk te laten doen. Ik hoef je niet te vertellen dat ook ik bijna in mijn broek spoot van opwinding. Ze lag nu volledig bloot, in haar kale kut op het strand naast mij en ik vingerde haar. Niet veel later kwam ze tot een climax waarbij ze het geluid zoveel mogelijk onderdrukte en daar nog goed in slaagde ook. Nadat ze een beetje was uit gehijgd, maakte ze aanstalten om haar bikinibroekje weer aan te trekken.

“No way,” zei ik haar, “afspraak is afspraak.”

“Oké dan, dan blijft het maar uit.”

Ze bleef braaf liggen lezen. De benen het ene moment braafjes naast elkaar, het andere moment ongegeneerd gespreid. In de verte kwamen er een tweetal jongens aangewandeld. Veronique lag gelukkig met haar benen toe. Het begin van haar spleet was natuurlijk wel te zien. Naarmate de jongens naderden zag ik de ene de andere al zachtjes aantikken en voorzichtig in Veronique ’s richting gebaren. Toen ze tot op zowat twee meter van ons genaderd waren deed Veronique (niet uit haar boek opkijkend), als was het om mij te pesten, haar benen wijd uit elkaar. De jongens kregen een vol zicht op haar blote kut. Zonder enige gêne passeerden ze ons terwijl hun blikken op haar spleet gefixeerd waren.

Ze liepen nog een beetje verder, bleven dan even staan dralen en kwamen terug onze richting uit. Ik verwachtte even dat ze ons opnieuw zouden passeren. Ze hadden echter nog een beter plan. Ze spreidden hun handdoeken uit op het heuveltje achter ons. Daar waar gisteren de blote dames hadden gelegen. Van daaruit en vanachter het helmgras, konden ze ons de hele middag gadeslaan en hadden ze een ticket op de eerste rij om mijn vrouw haar hete gaatje te bewonderen. Ze trokken hun kleren uit tot op hun zwembroek en liepen ons voorbij, goed kijkend uiteraard, de zee in.

Begrijpelijk dat die wat willen afkoelen, dacht ik. Ik overwoog om net hetzelfde te gaan doen toen, maar Veronique was mij voor met de mededeling dat zij ook even een frisse plons ging doen. Dit betekent, want dat hadden we afgesproken, dat ik ondertussen bij onze spullen moest blijven. We namen namelijk altijd al ons geld mee en we wilden het risico niet lopen dat we vervroegd naar huis zouden moeten rijden omdat iemand er met onze spullen vandoor was. Veronique stond recht en wilde naar de zee lopen. Ik zei haar dat ze toch maar haar broekje moest aantrekken, maar eens temeer was haar wraak te zoet.

“Dat is toch tegen de afspraak, de hele middag had je gezegd.” Voor ik kon reageren liep ze al naar het water. In haar blote kont. In haar kale kutje. Was dit mijn Veronique nog? Wat was er in hemelsnaam met haar gebeurd? Nog twee mensen waar ze voorbij liep en ook de visser keken haar bewonderend of gniffelend na. Gelukkig was ze snel in het water en liep het strand hier nogal snel af, waardoor alles beneden haar navel al gauw onder water zat. Ze verfriste zich even van top tot teen, ze ging kopje onder en sprong een beetje in de kleine golven van de Middellandse Zee. Daarbij kwamen gelukkig alleen maar haar borsten steeds boven water.

Geen vijf minuten later zag ik dat de twee jongens meer en meer naar haar toe bewogen en even later waren ze een praatje aan het slaan. Mijn vrouw en die twee snaken. Ondertussen snakte ik zelf meer en meer naar dat verfrissende water. Ik voelde mij stilaan een rode kreeft worden. Na nog enkele minuten kwam Veronique terug naar mij gelopen.

“Blij dat je er bent, ik ben bijna helemaal verbrand. Wie zijn die jongens?”

“Oh, dat zijn twee Spanjaarden, Abelardo en Agustin. Lieve jongens, ze studeren Nederlands aan de universiteit, en vinden het daarom leuk om een praatje te kunnen slaan.”

“Nederlands, ach zo, goed, dan ga ik me nu even snel verfrissen,” zei ik.

“En wie gaat me dan insmeren?” Veronique was terug op haar buik gaan liggen.

“Doe dat zelf maar even schatje, ik moet dringend het water in.”

“Ja maar, het is mijn rug die nu moet ingesmeerd worden.” Ik liep al verder naar het water en riep haar nog na dat ik dat dan onmiddellijk na mijn verfrissende duik wel zou doen. Mijn tweede grote flater die namiddag. Ik was nauwelijks in het water of die twee stuntels begonnen aanstalten te maken om eruit te gaan. Met mij is het blijkbaar minder leuk om een beetje Nederlands te praten. Tot mijn grote ergernis stonden ze een weinig later opnieuw met Veronique te praten. Gelukkig lag die op haar buik en moesten ze zich dus tevreden stellen met een blik op haar kont, dacht ik. Terwijl ik in en uit het water dook, hield ik hen goed in het oog. Wat zouden ze te vertellen hebben, waarom beginnen ze met mij geen praatje, waarom vragen ze mijn naam niet? Wat ik daarna zag deed het bloed in mijn aderen ongeveer 10 keer sneller lopen. Ik zag een van die snaken de zonnecrème nemen en uitsmeren over de rug van Veronique. De andere stond lachend toe te kijken. Van in de verte zag Veronique dat ik het geheel stond gade te slaan. Als om te zeggen van dit is toch de normaalste zaak ter wereld wuifde Veronique even naar me. Ik zag hoe die jongen haar schouders insmeerde en een deel van haar rug. Ik wilde snel terug naar haar lopen, maar dat zou natuurlijk te belachelijk overkomen. Daarom dat ik zo rustig mogelijk terug uit het water op hen toe stapte. Bij hen aangekomen ging die knaap gewoon verder met haar rug in te smeren. “Ja schat, Abelardo was zo vriendelijk om mijn rug even in te smeren.” Abelardo keek me aan terwijl hij verder deed.

“Het is heel belangrijk om u goed tegen de zon te beschermen,” zei hij belerend tegen mij.

“Dank je” zei ik, “maar ik zal het nu wel even van je overnemen.” Hij ging echter gewoon verder en zei me dat hij dit nog wel even zou afmaken en dat ik dan de benen kon doen. Terwijl hij haar zo insmeerde kwamen zijn handen steeds even in de buurt van haar blote kont. Het was me niet duidelijk of haar billen nu bij haar benen hoorden of bij het gedeelte dat Abelardo nog zou insmeren. Het werd me echter maar al te gauw duidelijk. Abelardo spoot nog eens flink wat zonnecrème in zijn handen en zei: “Ik zie dat mevrouw niet altijd naakt zont. De billen zijn veel witter dan de rest van haar lichaam, die moeten dus zeker extra beschermd worden.”

Veronique lag met haar gezicht naar beneden op de handdoek, maar ik zag aan haar schokschouderen dat ze er ongelooflijk veel plezier aan beleefde. Abelardo begon stevig haar billen in te smeren, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Daarbij trok hij zich niets van mij aan en ging met de crème ook vlot door haar bilnaad. De andere jongen, Agustin, stond er verlegen lachend bij. Je zag hem denken, wat voor een oen is die Belg, dat hij dat allemaal laat doen. De adrenaline, opgewekt door jaloezie en opwinding, raasde door mijn lichaam. Ze konden toch niet doen alsof dit normaal was. Ik zag duidelijk aan de bobbels in hun zwembroek dat ze allebei een paal van jewelste hadden. Het ergste was dat ik daar ook met een erectie stond. Dat was zomaar niet insmeren wat Abelardo daar deed, dat was van haar billen profiteren, strelen, kneden, masseren. Abelardo eindigde met nog wat extra crème op zijn wijsvinger te smeren. Met de andere hand hield hij haar billen even van elkaar. Met zijn drieën hadden we nu een perfect zicht op haar kontgaatje.

Zeer traag smeerde Abelardo de crème met zijn wijsvinger uit door haar bilnaad. Daarbij leek het zelfs of zijn vinger eventjes bleef haperen aan haar anus. Ik kon me niet langer bedwingen, nam de crème af, duwde hem weg en zei dat het zo wel genoeg geweest was. Ontdaan stond Abelardo recht en deed een stap achteruit.

“Mijnheer moet niet boos zijn. Wij wilden alleen maar even helpen. Wij wilden goed doen voor jullie.” Veronique keek ook op en zei boos dat ik niet zo moest reageren. Die vriendelijke mensen wilden alleen maar helpen en ik stelde me aan als een bullebak. Ik voelde mij tegelijkertijd ongemakkelijk en verongelijkt, maar ik begon dan toch maar haar benen in te smeren. De jongens maakten echter geen aanstalten om terug naar hun plaats te gaan. Gerustgesteld door de uitval van Veronique tegen mij, zetten ze zich terug neer bij ons. Ze vervolgden hun communicatie met Veronique, vroegen honderduit over waar we woonden, hoe het leven in België was, ze vertelden dat ze later tolk wilden worden, Spaans, Engels, Nederlands. Zolang die knapen bij ons bleven zitten was het voor mij onmogelijk om even een duchtig woordje te wisselen met Veronique. Maar wat zou ik kunnen zeggen. Het broekje uitdoen en uit laten was mijn idee geweest…. Veronique lag nog steeds op haar buik terwijl ze met hen praatte, maar ze begon zich van tijd tot tijd meer op haar zij te keren, waarbij die jongens dan weer een blik kregen op haar borsten en soms ook op haar kale venusheuvel. Agustin zat al pratend over koetjes en kalfjes vaak ongegeneerd met zijn hand in zijn zwembroek, als moest hij een en ander terug goed steken.

Na een halfuurtje zei Veronique dat ze weer in het water zou gaan. En natuurlijk, vonden die twee dat een goed idee. Beleefd vroegen ze me of ik mee wou gaan, maar Veronique zei dat ik op onze spullen moest letten. Dat begrepen ze allebei, ze voegden er nog aan toe dat er wel vaker een en ander gestolen werd op de stranden en dat we maar best goed moesten oppassen.

“Doe dan op zijn minst je slipje terug aan,” zei ik.

“Afspraak is afspraak,” zei Veronique en ze maakte helemaal geen aanstalten om haar broekje terug aan te doen. Abelardo vervolgde: “Dat kan absoluut geen kwaad mijnheer, niemand die daar iets van zegt. Overigens, vooruit Agustin, wij zullen solidair zijn en onze zwembroeken ook uittrekken.” Ze trokken beiden hun zwembroek uit waarbij hun half stijve lullen zichtbaar werden. Ze waren allebei een stuk beter geschapen dan ik en ze konden tot overmaat van ramp dan nog rekenen op een bewonderende blik van Veronique.

“Wow, zie je dat Arnulf, dat is nog eens een ander formaat dan dat van jou hé?” Dit was wel heel erg voor mij. Ze liepen met z’n drieën naar het water en ik hoorde Abelardo haar nog lachend vragen of mijnheer dan maar een kleintje had. Vanop het strand sloeg ik hen gade. Die twee Spaanse lullen met mijn Veronique. Ze speelden in het water, ze sloegen met water naar elkaar en ze gierden het uit. Erger was het wanneer ik soms een van de drie hoofden onder water zag verdwijnen. Dan begon ik mij van alles te verbeelden. Zou Veronique onder water aan hun lullen zitten? Met haar hand? Met haar mond? Ik vond dat die jongens soms vreselijk enthousiast reageerden als zij niet in zicht was. Ze begonnen elkaar ook kopje onder te duwen, wat hen ongetwijfeld de gelegenheid bood om elkaar per ongeluk eens goed te bevoelen. Ze maakten daarbij zo veel kabaal dat zij de aandacht genoten van iedereen die op het strand aanwezig was. Plots was weer het hoofd van Agustin verdwenen. Het volgende ogenblik zag ik mijn vrouw uit het water oprijzen, zittend in de nek van Agustin die dus tussen haar benen was door gezwommen.

Ze zat dus met haar kale kut in de nek van die jongen. Hoe moet dat aanvoelen. Ze zat voorovergebogen zodat haar borsten op zijn hoofd rustten. Gillend vielen ze beiden achterover terug het water in. Veronique liep een beetje terug naar het ondiepere gedeelte maar ze werd snel ingehaald door hen. Agustin nam haar beide armen vast en Abelardo nam haar beide benen vast. Die moet een fenomenaal zicht gehad hebben op haar blote kutje. Ze wiegden haar om haar vervolgens los te laten zodat ze goed en wel een meter verder terug het water in plofte.

Het was genoeg geweest voor mij. Ik riep hen gebaarde haar, naar mijn uurwerk wijzend, dat het tijd was om te vertrekken. Langzaam kwamen ze uit het water en stapten ze op mij toe. De lullen van die jongens waren nog gegroeid. Toen ze bij me kwamen, gaf Veronique me onmiddellijk een dikke knuffel.

“Abelardo en Agustin nodigen ons vanavond uit voor een barbecue hier op het strand. Dat doen we toch hé schatje?” Ik wilde nog protesteren, maar ze zei me dat ze al had toegezegd. En of wij die jongens ook in het dorp konden afzetten? Ik kon niet anders dan instemmen. De jongens en ik hadden onze kleren terug aangetrokken, maar Veronique maakte geen aanstalten om dat te doen. “Afspraak is afspraak” zei ze, en ze liep met ons, in haar blootje naar de wagen. Alsof ze het hadden afgesproken haastte Agustin zich om zich naast mij te zetten, waardoor Veronique en Abelardo beiden achteraan in de wagen terechtkwamen. Daar zat mijn vrouw dus, in haar nakie naast een vreemde man. Zwijgend vertrok ik en reed ik richting stad. Ik probeerde hen zoveel mogelijk via de achteruitkijkspiegel gade te slaan, maar moest mijn ogen toch te veel op de weg houden. Wat er met de handen op zetelniveau gebeurde, daar had ik geen zicht op. Ik hoorde alleen maar af en toe wat gegiechel, en dat ging me door merg en been. Alvorens we in de stad aankwamen en de jongens er dropten had Veronique zich terug aangekleed. Eindelijk. We namen afscheid van Abelardo en Agustin, tijdelijk maar want ’s avonds zouden we hen terug ontmoeten op het strand. Ze kregen allebei een hele dikke zoen van mijn vrouw. Mijn vrouw? Ik kende haar haast niet meer. Ik werd bedrogen waar ik bij was… of…? Die avond echter zou ze me nog meer verrassen…

Ik kom opmaken aan het licht dat in mijn hotelkamer scheen dat het zeker geen ochtend was. Maar al lang middag. Ik had een stekende hoofdpijn en Veronique was nergens te bespeuren. Ik probeerde mij voorzichtig een en ander te herinneren. Gisteravond waren we nog naar het strand gereden voor die barbecue met Abelardo en Agustin. Laat ik ze voor het gemak maar A² noemen, dacht ik, en ik moest nog lachen om mijn eigen spitsvondigheid. Toen nog wel.

Hoe was het ook weer allemaal begonnen? ’s Middags lag Veronique bloot te zonnen op het strand en kreeg ze de aandacht van A² Nadat we A² hadden afgezet in het stadje waren we terug naar ons hotel gereden. Veronique voelde dat ik zeer slecht gezind was op haar en begon me in de wagen al te paaien.

“Tenslotte, zei ze, “heb ik niets anders gedaan dan het jou naar je zin gemaakt. Ik heb alleen maar gedaan wat we hadden afgesproken: broekje uit, is broekje uit voor de hele namiddag.” Dat insmeren met die zonnecrème, daar moest ik niet over zeuren, daar was ik zelf bij geweest en eigenlijk was er niets gebeurd. Oké, die blote toestand was ook voor haar totaal nieuw en daardoor liep ze veel geiler dan ooit tevoren. Op dat ogenblik legde ze haar hand in mijn kruis en kneep ze eens goed in mijn lul.

Op de hotelkamer aangekomen duwde ze me onmiddellijk op het bed en we neukten zoals we dat in lange tijd niet meer gedaan hadden. Ook mijn opwinding van heel de namiddag moest er nog uit. Het leek wel of ik bleef komen in die blote kut van haar. Toen ze recht stond en naar de badkamer liep zeek mijn zaad eruit. Ik gaf haar wel gelijk. Ik had het een beetje zelf gezocht, en eigenlijk was er niets gebeurd.

Toen ze vanonder de douche uitkwam vroeg ze me om het ’s avonds, op de barbecue, een beetje rustig aan te doen en vooral om beleefd en vriendelijk te blijven tegen Abelardo en Agustin. Ik beloofde het haar, maar vroeg haar tevens om zelf ook een beetje terughoudender te zijn en geen frivole toestanden meer uit te halen met Abelardo en Agustin.

“Oké, jij houdt je rustig en beleefd, en ik doe hetzelfde,” was haar afspraak. Nadat ik mij verfrist had, nam ik nog een whisky, en nog een tweede terwijl zij nog haar haren stond te drogen. Toen zijn we vertrokken naar het strand. Abelardo en Agustin stonden ons op te wachten. Ze hadden er wel werk van gemaakt. Tapijten op het zand uitgespreid. Een gloeiend kolenvuurtje. Schotels met gamba’s en allerhande zeevruchten, een grote punch Sangria en enkele flessen whisky. Ze waren niet met tweeën, maar met drie. Een derde persoon met een videocamera die ons al stond te filmen toen we toekwamen.

“Voor vakantieherinneringen,” zei Abelardo. Ik weet nog hoe alles er zeer beleefd en helemaal anders aan toe ging als ’s middags. Veronique, ditmaal in jeans en T-shirt, gedroeg zich aangenaam maar voorbeeldig terughoudend. Alsof ’s middags niet bestaan had. Ze week nauwelijks van mijn zijde. We praatten een tijdje over wat we aan bezienswaardigheden zeker nog zouden moeten zien en we dronken een aantal glazen terwijl Agustin de gamba’s begon te grillen. We poseerden met vier voor de videocamera, met in onze rug de middellandse zee en de ondergaande zon. En we dronken nog een glas. Ik had het nogal in de whisky gezien en misschien daardoor dat ik van de rest van het feestje niet zoveel meer weet…

Daar zat ik dan alleen in mijn hotelkamer, met kater en zonder Veronique. Ik probeerde de verdere gebeurtenissen van de avond ervoor voor ogen te halen maar het lukte mij niet. Vaag herinnerde ik mij nog dat ik na een tijdje mijn glas niet meer vond en daarom maar recht uit de fles was gaan drinken. Na wat rond stommelen in onze hotelkamer en na een verfrissende maar lang niet helende douche viel mijn oog op een briefje op het nachtkastje.

-M’n beste schatje, ik heb je je roes maar laten uitslapen, nadat ik je vanmorgen verschillende keren probeerde te wekken. Ik heb de auto genomen en ben naar het strand gereden. Ik kan hier moeilijk de hele dag op de hotelkamer blijven zitten kniezen naast een snurkend drankorgel. By the way. Ik vind echt niet dat je u gisteren aan onze afspraak hebt gehouden. Kan je mij natuurlijk niet kwalijk nemen dat ik dat ook niet gedaan heb. Je weet het, afspraak is afspraak. Als je wil zien hoe je je gisteren gedragen hebt, en je wilt ook nog even een indruk van hoe de avond is afgelopen, bekijk dan de video maar even. Hij zit al in de player want ik hem er mij vannacht ook nog even mee geamuseerd.-

Kusjes, Veronique.

Ik begon al snel te ontnuchteren. Mijn hart klopte tegen tienduizend per uur toen ik de video begon te bekijken. Ik zag hoe we aankwamen en hoe alles nog oké was. Ik zag hoe Veronique zich meer dan voorbeeldig gedroeg. Ik zag mezelf meer en meer whisky drinken. Ik zag nog hoe we samen poseerden tegen de zonsondergang. Ik zag mezelf opnieuw whisky drinken, even later gewoon van de fles. Ik zag mezelf de eerst scampi’s op mijn bord terug in de zee gooien en roepen: Vis moet zwemmen. Ik zag hoe glazig mijn ogen stonden en ik zag mezelf in het zand vallen. Veronique kwam naar mij en probeerde me wakker te krijgen. Ze huilde. Abelardo stapte op haar toe en legde troostend een arm om haar schouder. Agustin probeerde mij eveneens wakker te krijgen, maar stelde de anderen gerust, het was gewoon een roes die moest uitgeslapen worden. Ze lieten me maar even liggen. Ze aten gezamenlijk verder. Veronique weende al niet meer en liet zich de talrijke vissen goed smaken. Ze kreeg regelmatig een glas sangria aangereikt en ze geraakte zelf ook behoorlijk in de wind, maar net niet te. Zo bleef het gezellig. Abelardo nam zijn gitaar erbij en het leek echt wel een sprookjesachtige avond.

Veronique begon zacht rond het vuur te dansen, eerder wiegen. De camera bleef op haar gericht. Het had allemaal iets heel sensueels. Tot de camera weer even om mijn slapende persoon werd gericht, ik hoorde licht gelach op de achtergrond. Omdat Veronique zo dicht rond het vuur danste kreeg ze het ook behoorlijk warm en ik zag haar plots, onder de aanmoedigende kreten van de anderen, haar T-shirt omhoog trekken tot boven haar blote borsten. Na nog een poosje trok ze het T-shirt helemaal uit en stond ze in haar blote tieten te wiegen naast het vuur. Het ‘olé’ was niet uit de lucht. Toen stapte ze op mij af en ging wat plagend met haar borsten over mijn hoofd hangen. Zodanig dat haar tepels steeds langs mijn neus schuurden. Geen reactie van mij tot groot jolijt en boe-geroep van de anderen. De camera was nog steeds op haar gericht, en al dansend liep ze op de camera af en ze drukte haar borsten haast tegen de lens. Ik kreeg in ieder geval een van haar tepels bigger than life op mijn tv-scherm in beeld.

Het huilen stond me nader dan het lachen. Waarom moest ik mij ook zo bedrinken? Kon ik boos zijn op haar? Was dit alles niet mijn eigen schuld? Ook Veronique struikelde even en viel in het zand. Agustin was het eerst bij haar om haar recht te helpen, maar tegelijkertijd pakte hij haar stevig bij haar borsten en kneep er eens goed in. Hij stond nu achter haar met zijn beide handen om haar borsten en zijn vingers rond haar tepels. De camera frontaal op hen gericht. Veronique keerde haar hoofd zijdelings en kuste hem innig op de mond. Olé, klonk het weer. Agustin voelde zich nu de ster van de film en liet zijn handen naar onderen glijden naar de knop van haar jeans. Die werd even snel los gemaakt als haar rits. In geen tijd stond Veronique in haar slipje. Ze had haar meest sexy rode string aangetrokken en ik zag hoe Agustin zijn bekken naar voren duwde tegen haar blote billen aan. Hij wilde net met zijn handen in haar slipje gaan als Veronique hem wegduwde en gebaarde dat hij moest blijven zitten. Ook de cameraman ging zitten. De camera werkte nu vanuit kikvorsperspectief. Mijn vrouw werd gefilmd van onder naar boven. Tergend plagend ging ze boven de camera wiegen.

Ze speelde met haar slipje en trok het strak in haar kruis zodat je doorheen de dunne stof haar schaamlippen duidelijk afgetekend zag. Eén schaamlip slipte trouwens een beetje naast de stof naar buiten. En die camera maar inzoomen. Toen draaide ze zich weg van de camera. Mijn tv gaf nu een prachtig beeld van haar heupwiegende kont. Opnieuw stapte ze langzaam op mij toe. Ze ging schrijlings boven mij zitten, opende mijn broek en haalde mijn levenloze lul eruit. Ze nam hem even vast, haalde haar schouders op en keek veelbetekenend naar de camera, alsof ze zeggen wou, wat moet ik daar nu mee. Voor mij was de vernedering nu compleet. Boeh. Riepen de anderen en lachten. Veronique lachte ook.

Ze richtte zich terug naar de camera en begon met haar slipje te spelen. De laatste plaagstoot van de strip. Langzaam, heel langzaam begon ze het uit te trekken tot ze voor de tweede maal die dag helemaal in haar blootje stond voor een vreemd gezelschap. De camera zoemde in op haar natte spleet. Maar de camera werd nog meer verwend. Ze stapte op de camera toe, haalde haar vinger zachtjes door haar spleet en hurkte met haar opengesperde kut tot net boven de lens. Nu had ik haar kut beeldvullend op mijn scherm. Doordat ze ook vlak bij de microfoon was kon je het soppende geluid dat haar vinger aan haar kut maakte ook zeer goed horen.

Vervolgens kroop ze naar Abelardo, de camera nu op haar kruipende achterste gericht, zodat haar kut en haar kontgaatje zeer goed zichtbaar waren. Ze begon aan zijn broek te friemelen en even later had ze er een zeer grote stijve paal uitgehaald, die ze als gek begon te pijpen. Ze trok zijn broek verder uit en begon ook zijn ballen te likken terwijl haar handen zich met zijn paal bezighielden. Ondertussen had Agustin achter haar plaats gevat en hij begon zich vrolijk met haar spleet bezig te houden. Hij bevingerde haar en befte haar en keek daarnaast ook vaak veelbetekenend naar de camera, alsof hij wist dat ik dit later allemaal te zien zou krijgen. Hij nam een gepelde scampi, stak die even in haar kutje om hem daarna, met een vette knipoog naar de cameralens, in zijn mond te steken. Tot drie vingers tegelijkertijd liet hij in en uit haar kut glijden. Toen verwisselden Abelardo en hij van positie.

Mijn vrouw begon nu Agustin te pijpen terwijl ze vanachter in haar kut genomen werd door Abelardo. Ze moet het verschil in grootte tussen mij en hem wel degelijk gevoeld hebben, want ik heb haar lang niet meer zo horen hijgen. Na een poosje spoot Abelardo zijn hele lading in haar kutje. Abelardo liet zich opzij in het zand vallen. Terwijl Veronique Agustin verder bleef afzuigen, ging ze met haar hand tussen haar benen en ze speelde met het zaad van Abelardo. Even later kwam ook Agustin. Hij spoot zijn kwak recht in haar gezicht. Veronique perste de laatste druppel uit zijn fluit en slikte het in. Ik wist niet wat ik zag. Haar andere hand, met het zaad van Abelardo aan bracht ze naar haar mond en likte ze af. Daarna liep ze naar het water en ze spoelde zich helemaal af, waarna ze zich tussen hen beiden in aan het vuur vleide. Alle drie naakt.

Wezenloos zat ik naar de video te kijken. Ik zag ook nog hoe op de volgende beelden, geschoten door Agustin, de cameraman zich even goed amuseerde met Veronique. Hoe hij haar op zijn hondjes nam en ook zijn zaad in haar kut deponeerde. Ik zag hen spelletjes doen door scampi’s in haar muis te steken en eruit te eten. Ze genoot er duidelijk van. Abelardo die zijn lul in de sangria stak en zij die hem vervolgens schoon likte. Agustin die haar schaamlippen helemaal spreidde en de camera die daar nog eens tussenin ging filmen. Veronique die zich schrijlings op mijn gezicht zette en wat heen en weer begon te wiegen. De anderen trokken haar eraf, en zeiden dat dit gevaarlijk kon zijn, ik zou kunnen stikken. Agustin die een scampi naast mijn slappe lul hield en zei dat de scampi toch groter was. Zij die mijn lul nog eens vastnam en vroeg of er nog een plaatsje op de grill vrij was. En ik, die daar stomdronken lag, en niet reageerde….

Ze waren blijkbaar nog veel van plan met mijn Veronique, maar ik hoorde haar zeggen dat het al laat genoeg was en dat ze met dat drankorgel nog naar het hotel moest geraken. Op de volgende beelden zag ik Abelardo en Agustin mij naar de auto sleuren. Mijn vrouw kuste hen nog, uitgebreid tongen is een beter woord, en het slotwoord was: Tot morgen.

Dat was het einde van de video. Hier zat ik nu, moederziel alleen op mijn dure hotelkamer. Ik durfde nauwelijks naar het onthaal te gaan. Waarschijnlijk zou een van hen mij ’s nachts uit de auto naar boven gedragen hebben…

Arnulf

Graag Uw sterrenwaardering boven en/of reactie onder het verhaal. En/of rechtstreekse mail met de schrijver. Dank u

My

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s