Marijke en het grote huis


“Stik, verdomme, rotwagen.” En nog een paar van die woorden kwamen uit de mond van Marijke. Daar was ze onderweg naar huis en ineens stopte de auto ermee. Alles uit, de lichten deden het ook niet meer. En op 31 oktober is het om 7 uur al stikdonker. Midden op die landweg, waar ze overheen had willen rijden om sneller thuis te zijn, in plaats van in de file staan.

Zuchtend keek ze door de ramen van de auto. De regen gutste van de ramen. Ze pakte haar tas en zocht naar haar mobieltje. Weer een vloek, ze was vergeten om hem op te laden en de batterij was leeg. Dus ook al niet bellen. Wat nu. Verderop zag ze tussen de bomen licht van een buitenlamp, daar moest een huis staan. Die hadden misschien wel telefoon en kon ze daar bellen om hulp.

Snel pakte ze de paraplu en maakte de autodeur open. Ze stapte uit en in een windvlaag was haar paraplu al weg. Snel rende ze naar het licht. Dat bleek boven een deur te hangen, en voor zover ze in het donker kon zien zat die deur in een groot huis. Het hele huis was donker. Snel zocht ze rond de deur naar een bel, maar het enige wat ze vond was een deurklopper. Het kloppen dreunde, zo leek het wel, door het hele huis. Laat er snel iemand open maken, ik word doornat, dacht ze nog.

Ineens zwaaide de deur open en een statige heer vroeg haar wat er was. Ze vertelde dat haar auto kapot was en of ze even mocht telefoneren.

“Komt U binnen,” zei de man met een zware stem. Ze werd binnengelaten in een kleine kamer. “Een moment,” zei de man en verdween. Bijna gelijk kwam hij weer terug met een badjas.

“Geachte mevrouw,” zei de man, “ik ben James, de butler, de heer des huizen vraagt of ik zo goed wil zijn U eerst van droge kleren te voorzien, daar u doornat bent. Als U zolang deze jas wilt aandoen, kan ik er voor zorgen dat uw kleren weer schoon en droog worden.”

Dan gaf James haar de jas en liet haar verbaasd achter. Wat moest ze doen? Het was wel aanlokkelijk, die jas voelde warm aan en ze had het koud. Wat maakt het ook, zo nat loop ik iets op dacht ze. Ze liep naar een stoel en begon haar kleren uit te trekken. Even aarzelde ze of ze haar slip zou uittrekken, maar die was ook doornat. Dan alles maar uit, en ze legde hem ook op de stapel. Daarna trok ze de warme jas aan. Hij was lekker groot, ze kon zich er helemaal in wikkelen.

Alsof hij had meegekeken kwam James weer de kamer binnen en knikte naar haar. “Mijnheer kan U nu ontvangen,” zei hij. Tot haar verbazing liep hij niet naar de deur, maar naar de muur en opende daar een verborgen deur. “Na U mevrouw,” zei hij heel plechtig met een diepe stem en Marijke liep naar de deuropening. Zodra ze door de deur was werd hij achter haar gesloten.

Ze stond in een soort gang met aan het einde weer een deur. Ze liep naar die deur en maakte hem open. James was achter haar verdwenen. De ruimte achter de deur was helemaal donker. Ze draaide zich om en liep terug naar de eerste deur, waar ze doorheen was gekomen. Die zat op slot. Marijke begon nu wel erg ongerust te worden, wat nu. Ze keerde terug naar de donkere ruimte en liep daar voorzichtig in. Ze liet de deur openstaan, zodat er wat licht vanuit de gang in die ruimte straalde. Ineens ging het licht in de gang uit en het was stikdonker. Ze wilde net gaan gillen toen langzaam een zacht licht in de ruimte begon te schijnen.

“Goede avond mevrouw, hoe mogen wij U noemen.” Ze keek waar het geluid vandaan kwam, maar ze zag niemand.

“Eh… Marijke,” sprak ze onzeker.

“Welkom Marijke,” sprak de stem, “in mijn huis. Als U gewoon doet wat ik zeg, zal U niets gebeuren en wordt het voor ons beiden een plezierige avond.”

“Maar dat wil ik niet,” zei Marijke, “ik wil naar huis.”

Alsof hij het niet had gehoord sprak de man; “loop nu naar de rechter muur, zodra U daar bij staat, zal de deur open gaan. Hang uw jas aan de muur, want binnen staat een douche. Ik verzoek U heerlijk te douchen.”

Nieuwsgierig liep Marijke in de richting van de muur en inderdaad, ineens zwaaide de deur open en daarachter was een grote doucheruimte, met stralen van alle kanten. Aarzelend hing ze haar jas aan de muur en liep de douche in. Ineens voelde ze dat de vloer naar boven ging als een lift, en tegelijk begonnen de stralen heerlijk warm en geurend water over haar te sproeien. Daarna werd ze gedroogd met warme lucht. Als slot kwam een lichte motregen met geurende zalf over haar heen. Ze voelde zich als herboren.

De deur opende weer, maar ze zag een andere kamer, ze moest op een hogere verdieping zijn. Door een andere deur kwam James weer naar binnen.

“Wilt U zo vriendelijk zijn om op deze tafel plaats te nemen, dan kan ik U masseren,” vroeg hij. Geschrokken wilde ze zich bedekken, maar ze wist niet waar ze haar handen voor wilde houden. Voorzichtig liep ze naar de tafel en ging erop liggen. Ze voelde de handen van James, ineens voelde ze een prik en ze wist niets meer.

******************

Langzaam kwam ze weer bij. Waar was ze, o ja dat huis, die rare butler, de douche en dan die tafel en die prik. Ze lag nog steeds op die tafel, maar nu op haar rug. Ze had wel iets aan, een witte zijden mantel of zo. Ze deed voorzichtig haar ogen open. Ze was niet meer in die kamer, maar ze bevond in een soort kapel. Ze zag, dat ze op een soort altaar lag. Rond haar branden kaarsen en in de hoek stonden wierookstaafjes te geuren. Ze probeerde op te staan, maar ze merkte dat haar armen en benen vast zaten. Ineens ging de deur open en onder gezang kwamen een aantal mensen binnen, alle gekleed in rode mantels, met in hun midden een grote man met een zwarte mantel.

Een van de mannen met een rode mantel kwam naar haar toe en keek of ze wakker was. Toen hij zag dat ze reageerde, pakte hij de witte mantel en deed hem open. Haar naakte lichaam kwam te voorschijn. Met zijn handen pakte hij haar borsten en begon ze te kneden en kneep zachtjes in haar tepels. Ondertussen voelde ze dat er iemand tussen haar benen stond en aan haar kut begon te likken. Ze was doodsbang, en gilde; “doe me geen pijn!”

De man in het zwart kwam naar haar toe en zei, dat ze dat niet van plan waren, maar als ze wilde meewerken dan zouden ze haar losmaken.

“Hoezo meewerken?” Vroeg Marijke.

“Nu wij willen jou neuken, en als jij dat wilt dan laten we je los. Anders laten we je zo liggen en doen we het toch.” Ondertussen waren die twee zo met haar borsten en kut bezig dat ze zachtjes een kreun van genot liet glippen.

“Nee,” zei Marijke, “dat doe ik niet, niemand neukt mij zomaar.”

“Wel dan,” zei de man, “dan komt fase twee.” Hij gaf een andere man een teken en die klom op de tafel. Hij deed zijn mantel open en een geweldig neukapparaat kwam tevoorschijn. Hij voelde even aan het kutje en knikte tevreden. Ondanks haar angsten was ze heel opgewonden geraakt en lekker nat. Voorzichtig schoof hij zijn geval naar binnen. Marijke keek eerst heel angstig, maar omdat hij het voorzichtig was, was het toch heel lekker. Ineens zat hij er tot aan de wortel in.

Met een langzaam oplopend ritme begon hij haar te neuken. Het werd steeds lekkerder. Marijke begon te kreunen en kwam sidderend klaar.

“Hier wil ik meer van. Maak me los, jullie mogen me neuken, als je nu maar door gaat.” De man begon steeds steviger op haar te rijden en ineens voelde ze dat ze werd volgespoten. Hij ging van haar af en ineens voelde ze dat ze weer los was. Ze ging op haar ellebogen leunen en zag dat er verschillende mannen naar haar toe kwam. Ze gingen rond haar zitten en dan begonnen ze haar in haar mond en in haar kut te neuken. Om haar heen wapperde de roden mantels, waar grote neukstaven uitstaken en die haar om de beurt vulde. Ze werd zeker 2 uur lang non-stop geneukt door de heren, totdat ze helemaal leeg waren en schoongelikt door Marijke.

Ineens was iedereen weer weg en kwam James weer binnen.

“Mevrouw, wilt U mij volgen,” vroeg hij weer plechtig. Hij leidde haar naar een ruimte, waar ze zich kon douchen, daarna kon ze door een andere deur lopen en daar lagen al haar kleren, netjes schoongemaakt en droog. Ze kleedde zich haastig aan. Op dat moment kwam de butler weer binnen.

“Mevrouw, hier zijn de sleutels van uw auto, hij staat gerepareerd voor de deur, uw mobiel is weer opgeladen. En de heer hoopt dat U dit wilt aannemen.” Hij gaf haar een doos. Ze keek er snel in, daar lag haar warme badjas, haar zijden mantel en een DVD, met haar avontuur.

© Storyvertaler

Graag uw sterrenwaardering bovenaan en/of reactie onder het verhaal. En/of eventueel rechtstreekse mail met schrijver. Dank u.

Liefs My

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s