Bam! Bamm! Bammm!


Zijn geklop op de deur klonk luider dan hij dacht. Het was dan ook met een verschrikte blik dat Katrien de deur kort nadien opentrok.

“Wat moet je?”

“Mag ik niet binnen misschien?”

Hij wachtte het antwoord niet af, duwde de deur verder open en stapte binnen. Hij wandelde direct door naar de slaapkamer, ondertussen de verboden van Katrien negerend.

“Aha! Ik wist het wel!”

In de slaapkamer vond hij Esther. Esther lag op bed, met haar hoofd net boven de lakens, en was duidelijk druk bezig om zich zo ongezien mogelijk aan te kleden. Hij sloeg de lakens weg en etaleerde zo haar naaktheid, op een snel aangeschoten slipje na. Het was een mooie vrouw, dat wel, maar zij had hier in dit bed geen zaken vond hij. Hij spotte Esther ’s kleren voordat zij het gezien had en zwierde ze de gang in. Het meisje spurtte uit bed om ze te gaan halen en verdween dan uit het zicht.

Dan kwam de donderpreek naar Katrien toe. Dat ze moest ophouden met dat gedoe met vrouwen, dat zoiets niet natuurlijk was en dat er nooit iets goed van zou komen. Dat vrouwen, en zeker zij, een lief moesten zoeken, trouwen, kindjes misschien. Dat ze zo nooit het echte plezier zou beleven. Dat…

Hij besefte plots dat ze hem wel aankeek maar eigenlijk ook straal negeerde. Hij werd nu nog kwader en sloeg haar met de vlakke hand hard in het aanzicht.

“BAM”

Katrien verloor haar evenwicht, hield zich nog even rechtopstaande terwijl ze over een stoel struikelde maar ging uiteindelijk toch de grond op. De kamerjas die ze tot dan toe krampachtig had toe gehouden vloog open. Het was duidelijk dat ze er niets onderaan had. Ze sloeg de kamerjas quasi ogenblikkelijk weer toe, maar het was te laat: hij had alles al gezien. Haar borsten, fier rechtop zoals altijd, maar ook haar vagina die helemaal kaal geschoren was; nog zoiets dat eigenlijk niet hoorde.

Met twee grote stappen stond hij bij haar en greep haar bovenarm hard vast. Hij siste in haar oor dat hij haar wel even zou tonen hoe het wel moest en gooide haar daarna het bed op. De kamerjas vloog weer open, maar hij zal al op haar nog voor ze haar lichaam kon bedekken. Haar gezicht was begraven door wat omvallende knuffels en kussens. Hij keek naar haar lichaam, niet kwaad of geil maar simpelweg meegesleurd door zijn eigen gelijk, en toen volgde alles in een roes. Hij schoof wat verder op en plaatste zijn knieën op haar onderarmen waardoor ze effectief vast kwam te zitten. Hij betastte zo haar borsten, die stevige mooie borsten, kneedde ze, streelde ze en speelde met de tepel. Toen hij met z’n lippen een tepel vast nam hoorde hij haar voor de eerste keer die avond kreunen. Ze bracht haar borsten dichter naar hem toe, zo hoog mogelijk, en hij aanvaardde het erotische aanbod. Z’n tong flikkerde nu over haar tepels, soms links, soms rechts, soms gewoon rond het tepelhof en soms wel overal tegelijk. Met een hand nog steeds om een borst gekneld boog hij wat voorover en kuste haar in de nek. Ze gromde terug en hij vond het heerlijk.

Hij bevrijdde haar van de kussens op haar gezicht. Ze liep wat rood aan en hijgde, de mond open, klaar om iets te zeggen maar hij was haar voor. Terwijl hij z’n hand van haar borst haalde en tussen haar dijen plaatste, drukte hij zijn mond op de hare. Eén, dan twee vingers gingen in haar. Hij ademde haar adem, voelde hoe ze schokte toen hij naar binnenging en even naar adem snakte. Ze wilde hem wel, zoveel was duidelijk. Hij gaf haar armen wat meer ruimte door z’n benen meer naar onder te plaatsen. Toen hij nog meer opschoof had hij in diezelfde beweging z’n broek al geopend en half uitgetrokken. Hij lag nu tussen haar benen die hem vastklemden, zijn lul stond stokstijf klaar voor haar ingang. Hij stootte toe.

Ze gromde, neen schreeuwde, toen zijn eikel haar lipjes uit elkaar dreef en zijn weg naar binnen baande. Het gebrek aan voorspel had haar misschien wat droog gelaten, en hij stootte een paar keer vooraleer hij helemaal binnen zat. Ze keek hem verwilderd aan, de ogen wijd open gesperd. Hij kuste haar. Z’n lul gleed nu soepel in en uit haar. Bij elk naar binnen gaan voelde hij haar naar adem snakken. Hij ging wat rechtop zitten, z’n lul nog steeds in haar, genietend van zicht en gevoel. Z’n rug was nog niet gerecht of ze draaide zich al om. Haar linkerbeen dat onder druk van zijn lichaam open geplooid was draaide over het rechter uit bed. Haar voet raakte de grond. Zijn lul gleed door de wilde beweging uit haar.

Het nieuwe aanzicht beviel hem wel: Katrien met een been uit bed en een been erin, het achterwerk naar hem gekeerd. Het zicht op haar vagina, haar openstaande vagina, deed hem verlekkeren. Met beide handen nam hij haar achterste stevig vast en ramde zijn genotsknuppel weer in haar. Weer schreeuwde ze van genot. De korte neuksessie van zonet had haar nat en soepel gemaakt, hij gleed nu dan ook zonder problemen diep in haar door. Haar achterste stevig vasthoudend duwde hij haar gezicht het bed op. Met lange halen ging hij in en uit haar. Hij zag hoe haar lipjes meebewogen en hoe nauw ze zijn lul omspanden. Maar het kon nog nauwer, nog spannender en nog lekkerder. Na enkele stoten ging hij dan ook uit haar, om, met de handen haar achterste opensperrend, zijn lul voor haar poepgaatje te positioneren. Hij stootte nogmaals toe. Katrien schreeuwde van pijn en genot. Hij voelde z’n zaad langzaam opborrelen.

“BAM”

Hij lag op de grond met een barstende koppijn. De pijnlijke plaats betastend met zijn hand keek hij rond, zich afvragend wat er kon gebeurd zijn. In de deuropening stond Esther, een zware pan in de hand. Haar andere arm had ze rond Katrien geslagen, die snikkend in de deuropening stond, de handen tussen haar benen gevouwen.

“Rotzak!”

De roes van zonet was verdwenen. De pijnlijke realiteit daagde. Hij had zonet geen liefde bedreven, maar zijn geilheid aan Katrien opgelegd. Ze had hem nooit gewild, de kreunen die hij hoorde waren kreunen van onwil, en de schreeuwen waren schreeuwen van pijn. Ze had zich niet omgedraaid om zich zo nog beter aan hem aan te bieden, maar om weg te kunnen lopen. De lakens op het bed waren bebloed. Hij ook. Zij ook. Wat nu?

Hij protesteerde niet toen Esther Katrien wegvoerde, liet hen gaan, en schuifelde richting balkon. Hij kwam tot tegen de gietijzeren leuning, de leuning waarvan hij al zo vaak tegen Katrien had gezegd dat haar huisbaas die moest laten repareren. De wind waaide hard hier op het vierde verdiep en hij voelde zichzelf koud krijgen. Bloed, veel bloed, koekte aan rond zijn lul en dijbenen en vormde kregelige korstjes. In de verte hoorde hij politiesirenes. Hij dacht na over zijn leven. Zijn leven dat nu niet meer was. Hij had Katrien brutaalweg verkracht, vanwege niks en voor niks, zijn eigen vlees en bloed, zijn dochter die hij jarenlang had proberen te beschermen tegen het onheil van de wereld. Hij had gefaald, en hij had het zelf veroorzaakt.

Zijn leven was niet meer. Hoewel het eigenlijk niet meer kon, deed hij nog een stapje vooruit. De leuning gaf mee en donderde naar beneden. Nog een stapje.

“BAM”.

Wim

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s