Combi.


Saskia en ik hadden elkaar enkele weken geleden leren kennen op een verjaardagsfeestje van een gezamenlijke vriend. De “klik” was er vrijwel onmiddellijk gekomen nadat we een tiental minuutjes met elkaar gepraat hadden. Volgens sommige vrienden had het gesprekje minstens een halfuur geduurd, maar daar waren we ons niet van bewust. We hadden die avond nog leuk met elkaar gedanst en het feestje was sneller voorbij dan we dachten. Maar geen probleem: we wisselden onze gegevens uit en twee weken later gingen we samen eten in een goed, maar rustig gelegen restaurant aan de rand van de stad, met verschillende romantische hoekjes aan de zijkanten. Ik was zelf als eerste aangekomen – wat ook niet dikwijls gebeurde – en ik had mijn pas gekochte, gestreken broek aan, een sportief hemd en voor ik vertrok, had ik nog een flinke geut “eau de toilette pour hommes” overal op mijn lichaam gespoten. Het was duidelijk dat ik opnieuw wilde scoren!

Ik had me dan ook strategisch opgesteld en toen ik haar zag binnen komen, leek ze nog mooier dan twee weken geleden. Een prachtig modieus kleedje, aangepast aan de heerlijke tijd van het jaar, met een lichte décolleté, die niet te veel, maar ook weer niet te weinig weggaf van haar borsten. Niet dat ze zwaar gewelfd was – een mooie B-cup schatte ik – maar het mysterieuze doet verlangen naar meer. Ze was oogverblindend, vond ik. Haar korte zwarte haarkopje gaven haar een guitige, sportieve uitstraling voor een 22-jarige jongedame. Ze was drie jaar jonger dan ik, was nog maar net afgestudeerd aan de unief (Germaanse) en pas begonnen aan haar eerste betrekking bij een bank. Ze woonde ook nog thuis, want geld voor meer was er nu nog niet. En vermits ze zich uitstekend verstond met haar ouders, vormde dat geen enkel probleem.

Toen ik haar voor het eerst na twee weken weer een kusje gaf, rook ik dat zij zich ook fraai had opgemaakt met een heerlijk geurend parfum, dat alweer van een goede smaak getuigde. Opnieuw een pluspunt voor Saskia… Twee cavaatjes en een vlotte babbel, die de ganse vooravond bleef duren, behalve op de momenten dat onze smaakpapillen voorrang kregen. We bleken ook op gastronomisch gebied een gelijkaardige smaak te hebben, een flesje lekkere witte wijn paste uitstekend bij wat de kok op onze borden getoverd had. Het werd ook hoe langer hoe romantischer. Onze hoofden kwamen regelmatig dichter bij elkaar om een kort of iets langer kusje bij elkaar te stelen, terwijl onze knieën elkaar – bewust of onbewust – ook regelmatig raakten.

Omdat zij door haar vader aan het restaurant afgezet werd, was het duidelijk dat ik haar weer naar huis zou brengen. We stapten in mijn nietige Opel en al dadelijk vonden onze monden elkaar, niet veel later gevolgd door onze tongen. Wat kon die Saskia ook heerlijk tongzoenen. De tipjes van onze tongen speelden een speels spelletje met elkaar. Wat was dit een heerlijke avond. Toen ik haar vroeg of ze misschien in mijn appartement nog een bescheiden digestief je wilde drinken, leek ze daar eerst een tikkeltje verlegen om, maar enkele seconden later legde ze haar hoofd op mijn schouder en ze zei stilletjes: “Dat klinkt goed”.

Het was nog wel een eindje rijden. Maar toen ik met mijn hand over haar blote bil wreef, omdat haar kleedje bij het zitten een beetje opgekruld was, reageerde ze al duidelijk iets minder verlegen en ze tastte met haar hand ook over de binnenkant van mijn dij. Dat bleef niet zonder effect enkele centimeters hoger, waar er een jongen heel hard was wakker geschoten. Het leek erop of zij het aanvoelde, want ze ging met haar hand steeds een stukje hoger langs mijn bil-rand. Ik wilde natuurlijk niet onderdoen, schoof haar rokje voorzichtig ietsje hoger, zodat ook ik steeds méér haar malse billen kon strelen.

We reden door een bosrijk gebied in onze zo geprezen stille Kempen. Dat kon zo niet blijven duren, dacht ik en zonder dat Saskia ook maar een moment tegenpruttelde, sloeg ik plots een zanddreef in, waar ook al eerder wagens waren ingereden. Dat zag je zo. Een eind de dreef in en dan nog een zijwegeltje, waar weliswaar geen tegenligger meer door kon, maar het was weinig waarschijnlijk dat die op deze plaats en bij de invallende duisternis nog zijn opwachting zou maken.

Toen ik de motor had afgezet, deden we onze veiligheidsgordels af en vlogen elkaar innig in de armen. Verdorie, wat kon die meid een mens gek maken met haar zwierige, opdringerige tongetjes. Ik vond het wel een leuk spel en deed gulzig mee: mijn tipje van de tong dan weer eens in, dan weer eens uit haar mond trekkend en soms eens gretig draaiend. Wij vonden het beiden duidelijk bijzonder leuk, terwijl er tussendoor al eens een hand langs de bilranden scheurde… Wat had Saskia toch van die lekkere, malse billen en intussen kreeg ik ook ietsje meer inkijk in dat veelbelovend décolleté, terwijl een rode kanten behaatje zichtbaar werd. We keken vertederd in mekaars ogen. Wie had zoiets twee weken eerder durven voorspellen. We wisten allebei dat we hier dadelijk nog een heerlijk toetje op onze geslaagde kennismaking zouden zetten. Ik greep nu nog iets hoger in haar billen op zoek naar het allicht bijpassende rode stringetje onder haar rok, terwijl zij blijkbaar al gretig de rits van mijn broek losmaakte. Maar eerst nog een ferme tongzoen, waardoor ze allicht onder de rits veelbelovende beroering vond, tot… Er werd plots brutaal op de motorkap van onze wagen geklopt.

“Politie, uitstappen en snel wat!” We hadden de witte combi helemaal niet opgemerkt en we schrokken ons een hoedje. Maar wat hadden we eigenlijk verkeerd gedaan? Ik deed nog snel de rits van mijn broek toe, terwijl Saskia haar kleedje glad streek en we besloten dan toch maar de richtlijnen van de agenten te volgen: een stevige mannelijke agent, waar niet mee te spotten viel en een gespierde vrouwelijke agent, die allicht ettelijke cursussen in de fitnessclub gevolgd had.

“En ga maar dadelijk de combi in,” snauwde het duo in niet mis te verstane bewoordingen. Het was duidelijk een wagen die gebruikt werd om overvallers of betogers in op te bergen, want in plaats van zitkussens, was het een haast lege, grote koffer met aan iedere kant een lange, houten lat.

“Uitkleden!” Klonk het steeds onheilspellender en plots werden we beiden geblinddoekt. Ik had alleen nog mijn slip aan, terwijl ik nog net kon zien hoe Saskia zich ontdeed van haar kleedje, waaronder een prachtige rode string zat en het rode kanten bh’tje, dat ik al eerder had begluurd.

“Ook jullie ondergoed uit! Dit is een drugscontrole,” waarschuwde de man. “Ha zo, mevrouwtje wil haar stringetje niet uitdoen! Wacht maar, ik zal even helpen.” En ik hoorde hoe Saskia een angstig kreetje slaakte, toen de agent haar stringetje gewoon van haar lijf sleurde. “Haha, en het was al behoorlijk vochtig ook,” genoot hij duidelijk van zijn machtsgreep. We hoorden iets rinkelen en plots werden we beiden geboeid en vastgebonden aan de houten staven van de combi.

“Laat me maar eens voelen waar jij jouw drugs verstopt hebt, sloerie!,” sneerde hij. “Zal ik eens met mijn twee vingers voelen in dat vochtige grotje van jou? Mm…, sappig is het wel! Laat me even verder proeven. Want ook die andere vingers lusten wel wat pap van dat vochtige goedje van jou!” Ik hoorde Saskia kreunen. Het deed dus duidelijk pijn. Kon ik haar maar helpen! Maar hoe? Ik hing echter ook geboeid en geblinddoekt vast.

Dat was trouwens zonder de vrouwelijke agente gerekend. Voelde ik daar geen twee stevige tepels tegen mijn naakte rug. Verdorie, die heeft zich uitgekleed! Wat was die met mij van plan? Zij schuurde verder met haar tepels hard tegen mijn rug en het was alsof ik die tepels steeds sneller hard begon te voelen. Daar liet ze het echter niet bij, want met haar beide handen tegelijkertijd omklemde ze mijn ballen.

“Haha, en bij meneer voel ik ook nog wat vocht uit dat kleine gaatje komen, maar wat is die penis precies een heel stuk gekrompen. Daar zullen we snel iets moeten aan doen!” En terwijl ze met haar strakke tepels tegen me aan bleef wrijven, deed ze ineens een greep naar mijn penis, zodat met één ruk mijn voorhuid een eindje weggedreven was. Ze bleef er maar alles behalve zachtzinnig aan rukken en hoewel ik er uiteraard geen enkel teder gevoel aan overhield, slaagde ze er in een minimum van tijd in hem staalhard te maken. Ik moest een halve slag draaien en op dezelfde hardhandige wijze deed ze me op een pijnlijke wijze klaarkomen. Het vocht had ze opgevangen in haar mond.

“Als jij jouw eigen, heerlijke slijm wil proeven uit mijn mond, dan mag je daarna datzelfde vocht op mijn tepels uitstrooien en het opnieuw oplikken. Had je niet verwacht, hé!” Aan de andere kant van de combi hoorde ik intussen hoe Saskia verder afzag.

“Mm… in dat kleine grotje van jou ging mijn vuist er toch nog wel in. Daar kwam je wel van klaar, zeker, sloerie! Wacht maar, dit is nog niet alles! Mm, wat heb je aantrekkelijke borstjes! Eens lekker aan die tepeltjes likken… Hola, had je daar ook al parfum opgespoten… Leuk voor mij. Wacht ik zet mijn tanden op jouw tepels en ik trek er eens heel hard aan.” Saskia kreunde eens te meer.

“Stop hiermee, a.u.b.” Smeekte ze.

“Stoppen? Ik denk er niet aan. Zulke mooie vrouw kunnen we niet elke dag onderzoeken in onze drug cel. Ik laat je los, als je eerst mijn harde staaf in jouw lieftallig mondje steekt en me doet klaar komen. Bijkomende vereiste: je moet mijn slijm één minuut in jouw mond houden. Begrepen?”

Blijkbaar had hij zich dus ook al ontkleed en al snel hoorde ik soppende geluiden en een grommende Saskia, die echter deed wat van haar verlangd werd. Na een paar minuutjes kreeg de agent blijkbaar zijn lang verwachte orgasme… Hij zuchtte en herhaalde.

“Alles in jouw mond houden, hé!” En zoals beloofd, hoorde je hem zijn sleutels nemen, Saskia werd bevrijd van haar boeien, maar hij duwde haar naar de overzijde, vlak naast mij, waar ze opnieuw werd vastgeketend. “Nu geef je jouw vriendje een lekkere tongkus, want dat kan je blijkbaar goed, zag ik voor we je hier betrapten. En laat hem eens proeven hoe dat heerlijke goedje van meneer de agent smaakt.” Ik voelde Saskia ’s lippen op de mijne, maar in plaats van die heerlijke kusjes van haar, proefde ik alleen maar walging. Zouden de agenten nu stilaan voldaan zijn, vroeg ik mij af. Dat bleek echter niet het geval te zijn, want ze wisselden gewoon van plaats…

“Haha, meneer dacht dat hij er met één stevige erectie goed vanaf kwam. Welnu, denk dan maar gauw iets anders.” Hij greep mij stevig vast, draaide me ook een kwartslag en hij ging achter me staan. “Die kleine anus van jou ziet er ook nog niet fel gebruikt uit. Daar zullen we ook even verandering in brengen. Uit zijn vieze mond lekte hij blijkbaar wat speeksel dat hij over mijn kontgaatje smeerde. “Even voelen of dat al zachtjes te doen is. Mm… nee, nog wat meer speeksel nodig,” oordeelde hij. “Voilà, en nu klaar voor het grotere werk. Even met mijn gummistok controleren of ook daar geen dosis drugs verstopt zit,” grijnslachte hij. Ik kreeg daar een schok aan mijn kontgaatje, dat bijna moet open gescheurd geweest zijn. Hij trok zijn gummistok erin en eruit, wel een tiental keren. “Je kunt beschikken, tenminste als mijn collega klaar is met jouw vriendinnetje,” meldde hij met duidelijk grote tevredenheid. De vrouwelijke agente was echter nog bezig met een spelletje tepeltje-tepeltje tegen de intussen toch ook lichtjes hard geworden kroonstukken van Saskia ’s borst.

“Genoeg gespeeld,” signaleerde ook zij. “Ga jij ook eens een kwartslag naar rechts staan. Heb je nog een beetje geil over van daarnet? Nee, jammer, dan zal ik mijn speeksel moeten gebruiken, alvorens ook mijn gummistok bij jou naar binnen te brengen.” Ik hoorde Saskia gillen van de pijn.

“Dit heb ik nog nooit voorgehad,” weende ze.

“Aha, de juffrouw is niet veel gewend, hoor ik. Ik zal je eens tonen dat het minder pijn doet, naarmate je die stok verder in het gaatje steekt.” Saskia bleef smeken om ermee op te houden. We hoorden wat gestommel in de combi. De beide agenten hadden blijkbaar opnieuw hun kleren aangetrokken. Ze maakten onze boeien los, ze smeten ons in het gras achter hun wagen, onze kleren werden ons toegeworpen en in een minimum van tijd verdwenen ze met hun combi in het holst van de nacht, zoals ze gekomen waren.

Snel hadden we nog de blinddoek voor onze ogen weggetrokken in een poging om nog te ontcijferen over welke wagen of welke nummerplaat het ging, terwijl we tegelijkertijd bij elkaar troost probeerden te vinden. We waren allebei in shock.

“Seg, heb jij ook gemerkt dat die combi nergens van die blauwe politiestrepen op de zijkanten of de achterkant geschilderd had staan?” Saskia bevestigde snikkend met een hoofdknikje.

“En denk jij bijgevolg wat ik denk?…”

Profi

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s